Alweer een dagje meer waar we met onze skikunsten hebben kunnen bluffen.
Deze namiddag zijn we met de bus naar Aussois gereden. Na een bezoekje aan het fort van Marie Christine, waar we van een mooi uitzicht genoten, ging de wandeling naar een prachtige waterval. Vermits er te veel sneeuw lag , kon de bus ons beneden niet oppikken. Er volgde dus nog een fikse wandeling terug naar het fort .Wat voordien een mooi sneeuwtapijt was is nu omgetoverd in een slagveld van sneeuwballen…. ( worden die Spetters dan nooit eens moe? ) Bij de terugkomst waren we zo wat uitgehongerd en konden we onze maagjes weer eens goed vullen. “Ik heb hier geluk, elke keer dat ik aan tafel kom is het mijn lievelingseten…” om het in Wouter zijn woorden te zeggen.
Na het eten hebben we ons schimmenspel nog eens geoefend, gedoucht en met het beetje energie dat ons restte nog wat goed gelachen en druk gedaan om dan als engeltjes in slaap te vallen. Tot morgen!
